Skip to content
2 miesiące ago

595 words

W skrócie, myszy C57BL / 6 (pięć na grupę) zaszczepiono 2 .g / mysz DNA CRT / E7 za pomocą działa genowego, pobudzono tydzień później i poddano prowokacji komórkami nowotworowymi TC1 o 5 x 104 komórek / myszy. Deplecję rozpoczęto na tydzień przed prowokacją guza. MAb GK1.5 zastosowano do zubożenia CD4, mAb 2.43 zastosowano do zubożenia CD8 i zastosowano mAb PK136 do wyczerpania NK1.1. Ubytek zakończono w dniu 40 po prowokacji guza. Eksperymenty z nowotworem in vivo. Eksperymenty z leczeniem nowotworu in vivo przeprowadzono z użyciem wcześniej opisanego modelu rozprzestrzeniania się krwiopłucnej płuc (23). Myszy C57BL / 6 lub nagie (BALB / c nu / nu) (pięć na grupę) eksponowano za pomocą żyły ogonowej komórek guza L04 / mysie TC-1. Dwa dni po prowokacji nowotworem myszy otrzymały 16 .g / mysz DNA CRT, DNA E7, CRT zmieszane z DNA E7 lub DNA CRT / E7 przez działo genowe, a następnie szczepionka przypominająca z tym samym schematem co 7 dni przez 3 tygodnie. (w sumie cztery strzały, 64 g DNA). Myszy nie otrzymujące szczepienia zastosowano jako kontrolę negatywną. Myszy uśmiercono i płuca eksplantowano w dniu 28. Guzki guzków płucnych u każdej myszy oceniano i zliczano eksperymentatorami zaślepionymi na tożsamość próbki. Przeprowadziliśmy również eksperyment leczenia in vivo nowotworem u różnych myszy traktowanych DNA pozbawionych komórek T CD4 + i CD8 + przy użyciu protokołu podobnego do opisanego poprzednio (20). Podwójne ubytki rozpoczęto tydzień przed prowokacją nowotworem, stosując mAb GK1.5 do zubożenia CD4 i mAb 2,43 dla wyczerpania CD8. Ubytek kontynuowano do momentu uśmiercenia myszy w dniu 28. Guzki guzów płuc zliczono jak opisano powyżej. Kompletność zubożenia została potwierdzona przez analizę metodą cytometrii przepływowej (22). Oznaczanie immunohistochemiczne do oznaczania gęstości mikronaczyniowej. Oznakowanie mikronaczyń wewnątrzustnych przeprowadzono za pomocą szczurzego mAb anty-mysiego CD31 (rozcieńczenie 1:25, PharMingen), a następnie biotynylowanego koziego anty-szczurzego Ab (rozcieńczenie 1: 100, Jackson ImmunoReseach Laboratories Inc.) i sprzężonej ze streptawidyną peroksydazy chrzanu (DAKO Corp., Carpinteria, Kalifornia, USA) z zastosowaniem wcześniej opisanego protokołu (24). Metoda ilościowego oznaczania gęstości mikronaczyniowej (MVD) została również opisana wcześniej (25). W skrócie, preparaty przygotowano i badano przy x 40 i x100. W każdej sekcji wybrano trzy najbardziej unaczynione obszary. Liczba mikropłytek została uzyskana przy x 200 i średnia liczba w trzech polach dla każdego nowotworu została obliczona i określona jako liczba MVD. Duże naczynia o grubych ściankach mięśni i świetle większym niż w przybliżeniu osiem komórek krwi zostały wyłączone z liczenia. Zliczono i porównano MVD w guzach o podobnej wielkości, aby zminimalizować wpływ wielkości guza na pomiary (ponieważ mniejsze guzy guza mają zwykle mniejsze MVD). Wszystkie pomiary zostały wykonane przez pojedynczego patologa zaślepionego na próbkę tożsamości. Test angiogenezy in vivo przy użyciu Matrigel. Angiogenezę in vivo oceniano za pomocą testu czopu Matrigel z protokołem podobnym do opisanego poprzednio (26, 27). Myszy immunizowano 16 .g plazmidu bez wstawki, DNA typu dzikiego E7, CRT lub CRT / E7 w dniu 0 i otrzymywano szczepionkę przypominającą z tym samym schematem w dniu 7. Matrigel (Becton Dickinson and Co., Franklin Lakes, New Jersey, USA) zmieszano z heparyną (stężenie końcowe 50 U / ml) i bFGF (stężenie końcowe 10 ng / ml) w 4 ° C. W sumie 0,5 ml / mysz tej mieszaniny Matrigel wstrzyknięto podskórnie w brzuszną linię środkową zaszczepionych przez DNA myszy w dniu 7. Myszy naiwne, którym wstrzyknięto Matrigel zmieszane z heparyną i bFGF służyły jako kontrola pozytywna; myszy naiwne, którym wstrzyknięto sam Matrigel, zastosowano jako kontrolę negatywną
[przypisy: zapalenie przyzębia, ziarnica zlosliwa, zapalenie migdałków objawy ]

0 thoughts on “zator nerkowy”