Skip to content

Wirus Epsteina-Barra i komórkowa ścieżka sygnałowa w chłoniakach od pacjentów z niedoborem odporności ad

2 miesiące ago

523 words

W rzeczywistości rola EBV w rozwoju i utrzymywaniu tych chorób jest kontrowersyjna, częściowo dlatego, że LMP1 nie jest wyrażana we wszystkich typach nowotworów związanych z EBV.1 LMP1 występuje zwykle w po-transplantacyjnej chorobie limfoproliferacyjnej, związanej z AIDS, niezwiązanej z AIDS. Chłoniak Hodgkina i choroba Hodgkina, ale nie w endemicznym chłoniaku Burkitta, chociaż guzy Burkitta prawie zawsze noszą genom EBV.18-21 Guzy Burkitta zawierają również translokacje chromosomalne, które konstytutywnie aktywują gen MYC na chromosomie 8. Konsekwentne powiązanie EBV z Chłoniak Burkitta i brak ekspresji LMP1 sugerują, że EBV stymuluje limfocyty B we wczesnej fazie choroby, podczas gdy dalsze efekty EBV nie są konieczne dla utrzymania złośliwego fenotypu. Aktywacja MYC może zapobiec potrzebie utrzymania białek EBV w stanie transformacji. Powtórkowa choroba limfoproliferacyjna obejmuje heterogenną grupę zaburzeń limfoproliferacyjnych związanych z EBV, które występują u pacjentów otrzymujących leczenie immunosupresyjne po przeszczepieniu narządu litego lub szpiku kostnego. Patologicznie, nowotwory różnią się od polimorficznej proliferacji limfocytów B do monoklonalnego złośliwego chłoniaka o wysokim stopniu złośliwości. Z badań nad chłoniakiem Burkitta można się spodziewać, że LMP1 nie będzie już ulegać ekspresji w monoklonalnych przypadkach pooperacyjnej choroby limfoproliferacyjnej. W rzeczywistości, te monoklonalne przypadki mogą mieć translokacje MYC podobne do Burkitta i również w dużym stopniu wyrażać LMP1,22 sugerując, że LMP1 jest niezbędny dla złośliwego fenotypu choroby limfoproliferacyjnej po przeszczepie.
W tym badaniu zbadałem fizyczne powiązanie LMP1 z cząsteczkami TRAF w próbkach nowotworu z reprezentatywnych przypadków po przeszczepie choroby limfoproliferacyjnej i chłoniaka nieziarniczego związanego z AIDS związanego z AIDS (Figura 1A, Figura 1B, Figura 1C i Figura 1D). ). W każdym przypadku ustaliłem również, czy czynnik transkrypcyjny NF-.B został aktywowany w nowotworach. Odkrycie LMP1 w połączeniu z cząsteczkami TRAF i aktywowanym NF-.B w po-transplantacyjnej chorobie limfoproliferacyjnej i chłoniakach nieziarniczych związanych z chłoniakiem związanym z AIDS dowodzi, że sygnalizacja LMP1 przyczynia się do transformowanego fenotypu nowotworów związanych z EBV in vivo.
Metody
Tkanka nowotworowa, komórki i kultura komórkowa
Oceniano próbki od ośmiu pacjentów z chorobą limfoproliferacyjną po transplantacji, które uprzednio analizowano, 22 i od dwóch pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym związanym z AIDS. Tkankę guza uzyskano ze świeżych próbek biopsyjnych, które zamrożono błyskawicznie w ciekłym azocie w momencie pobrania. Trzy zamrożone próbki biopsyjne guza Burkitta zostały hojnie dostarczone przez afrykańskich lekarzy w ciągu kilku lat. Kontrolne linie komórkowe hodowano w ciągłych hodowlach w temperaturze 37 ° C w 5% dwutlenku węgla w pożywce RPMI-1640 uzupełnionej 10% surowicą płodową (BioWhittaker, Walkersville, Md.). IB4 jest infekowaną EBV linią limfoblastoidalną B krwi pępowinowej, która nie pozwala na replikację wirusa. BJAB jest ludzką linią komórkową chłoniaka B z ujemnym względem EBV.
Przeciwciała i antyserum
Przeciwciało monoklonalne S12 rozpoznaje C-końcową część LMP1 i zostało dostarczone przez Elliott Kieff (Harvard Medical School, Boston)
[hasła pokrewne: celiprolol, Mimośród, suprasorb ]
[więcej w: ziarnica zlosliwa, ziarnica złośliwa i chłoniaki nieziarnicze, olx tomaszów lub ]

0 thoughts on “Wirus Epsteina-Barra i komórkowa ścieżka sygnałowa w chłoniakach od pacjentów z niedoborem odporności ad”