Skip to content

Wirus Epsteina-Barra i komórkowa ścieżka sygnałowa w chłoniakach od pacjentów z niedoborem odporności ad 7

2 miesiące ago

668 words

We wszystkich próbkach LMP1-dodatnich, test przesunięcia ruchliwości elektroforetycznej wykazał aktywację NF-.B, podczas gdy próbki tkanki negatywnej pod względem EBV, LMP1-negatywnej od pacjentów z chorobą limfoproliferacyjną po transplantacji i próbki EBV-dodatniej, tkanki LMP1-ujemnej z pacjenci z chłoniakiem Burkitta nie mieli wykrywalnego aktywowanego NF-.B. We wszystkich próbkach wykazujących aktywację NF-.B występowała pełna korelacja między agregatami cząsteczek sygnałowych LMP1 i TRAF w błonie plazmatycznej oraz objawami aktywacji NF-.B w jądrze komórkowym. Dyskusja
Badanie to demonstruje interakcję pomiędzy LMP1 transformującym EBV białkiem i cząsteczkami transdukcji sygnału TRAF-1 i TRAF-3 w po-transplantacyjnej chorobie limfoproliferacyjnej i chłoniaku nieziarniczym związanym z AIDS. To odkrycie dostarcza dowodów, że LMP1 działa jako białko sygnalizujące w komórkach tych nowotworów. Dodatkowe wsparcie dla tego wniosku zapewnia odkrycie aktywowanego NF-.B w guzach, w których LMP1 był związany z TRAF-1 i TRAF-3 i odwrotnie, brak aktywowanego NF-.B w guzach bez LMP1. Dowody z badań genetycznych i biochemicznych hodowli komórkowych wskazują, że LMP1 jest konstytutywnie aktywowanym wirusowym analogiem rodziny komórkowych receptorów TNF. Badania te wykazują również, że LMP1 transdukuje sygnał aktywacyjny NF-.B, który jest częściowo mediowany przez cząsteczki TRAF. Poprzez swoje silne działanie pobudzające wzrost, postuluje się, że LMP1 pośredniczy w transformacji komórek w raku związanym z EBV u ludzi, chociaż brakowało bezpośrednich dowodów na ten efekt.13-17 Częsta ekspresja LMP1 w tkance nowotworowej od pacjentów z post- transplantacyjna choroba limfoproliferacyjna i chłoniak nieziarniczy związany z AIDS potwierdza pogląd, że LMP1 może przyczyniać się do rozwoju tych chorób.
W przeciwieństwie do wyników w próbkach od pacjentów z endemicznym chłoniakiem Burkitta, wszystkie próbki zawierające EBV od pacjentów z post-przeszczepową chorobą limfoproliferacyjną wyrażały LMP1, w tym te z chłoniakiem podobnym do Burkitta, którzy mieli translokację genu MYC.22 Sugeruje to, że po transplantacyjna choroba limfoproliferacyjna, LMP1 może być konieczna do proliferacji komórek złośliwych, nawet po aktywacji komórkowych onkogenów. W przypadku chłoniaka nieziarniczego związanego z AIDS, mniej wiadomo na temat wzorca ekspresji LMP1, ponieważ dotyczy aktywacji onkogenu komórkowego. Warto zauważyć, że pacjent 9, który miał chłoniaka nieziarniczego związanego z AIDS (tabela 1), miał zarówno translokację LMP1, jak i genu MYC, co sugeruje podobieństwa w patogenezie tego rodzaju chłoniaka i po przeszczepie choroby limfoproliferacyjnej.
EBV został po raz pierwszy zidentyfikowany w endemicznych komórkach chłoniaka Burkitta ponad 30 lat temu i od tego czasu był powiązany z kilkoma chorobami złośliwymi. Niemniej jednak, bezpośredni dowód na proces przekazywania sygnału za pośrednictwem EBV w tych nowotworach był nieuchwytny. Biorąc pod uwagę dowody, że sygnalizacja LMP1 poprzez agregację z cząsteczkami TRAF jest niezbędna do transformacji in vitro, moje odkrycia sugerują, że ta ścieżka jest również krytyczna dla złośliwego fenotypu in vivo. Obecność komórkowych (niewirusowych) członków rodziny receptorów TNF, w tym CD30 i CD40, jest charakterystyczna dla innych typów chłoniaka Procesy sygnalizacji za pośrednictwem TRAF mogą występować w podobny sposób w tych chorobach i mogą być ważne w procesie transformacji.
Finansowanie i ujawnianie informacji
Przedstawione w części na Narodowej Konferencji na temat Złagodzenia AIDS, Bethesda, MD, 22 kwietnia 1997 r.
Obsługiwane przez grant (CA 73545) od National Cancer Institute.
Jestem wdzięczny dr. Elliottowi Kieffowi za krytyczną analizę danych, a także za liczne pomocne dyskusje; dr Colinowi Duckettowi za nieocenioną pomoc przy testach zmiany elektroforetycznej ruchliwości NF-.B i krytycznej analizie danych; i do Melissy Cavaghan, MD, do krytycznej recenzji manuskryptu.
Author Affiliations
Od Marjorie B. Kovler Viral Oncology Laboratories, Department of Medicine, Section of Hematology / Oncology and Virology, University of Chicago, Chicago.
Zwróć się z prośbą o przedruk do Dr. Liebowitza z University of Chicago Medical Center, Department of Medicine, Section of Hematology / Oncology, 5841 S. Maryland Ave., MC2115, Chicago, IL 60637.
[patrz też: bikalutamid, diklofenak, dekstrometorfan ]
[patrz też: zespół fallota, zespół lyncha, zespół mielodysplastyczny ]

0 thoughts on “Wirus Epsteina-Barra i komórkowa ścieżka sygnałowa w chłoniakach od pacjentów z niedoborem odporności ad 7”